Iriscopie is de studie van de irisstructuur (iridologie) in het oog: vorm van lijnen, vlekken, pigmentkleur, tekens vertellen ieder hun eigen verhaal.
Wij worden (constitutioneel gezien) geboren met een type oog, waarin
bepaalde sterktes en manifest besloten zijn. Die zwakten hoeven nooit manifest te worden, maar bij
het mogelijk ontstaan van een ziekte is het nuttig om aan de hand van de iris te bepalen
onder welk type iemand valt.
Bij het kijken naar de ogen let een iriscopist vooral op de vervormingen en
kleurveranderingen van pupil en iris. Er zijn veel soorten tekens die allemaal
duiden op een specifieke aanleg en/of probleem. Naar gelang iemand minder
zorgvuldig met zijn gezondheid is omgegaan, is er een grotere kans op manifest
worden van datgene dat al latent aanwezig was.
Het mooie van iriscopie is dat je in een vroeg stadium kunt waarnemen
waar iemands zwakke punten zitten. Dus om een zo goed mogelijke geneeskracht
aan het werk te zetten is het van belang te zien welke organen een extra
stimulans kunnen gebruiken of waar gedraineerd moet worden opdat de toxische
belasting niet verder vergroot wordt
